Het idee dat me de vorige keer zo had aangesproken, namelijk het kunstwerk fysiek laten uitdijen over gans de stad, was ondertussen blijkbaar afgevoerd. In de plaats daarvan zouden we langs enkele locaties fietsen die tijdens de eerste twee brainstorms werden genoemd. Bij de selectie werd gekozen voor plekken die door recente of geplande stadsontwikkelingsprojecten een andere functie krijgen of ruimte bieden voor een nieuw artistiek project. Achtereenvolgens bezochten we Hal 5, het Benedenplein (aan de achterkant van het station), de Keizersberg (allez, we fietsten tot aan de voet van de Keizersberg), de Halfmaartstraat (aan de voet van de Sint-Geertrui) en de Parkabdij.

Bij elke locatie stonden we even stil en somden we voor- en nadelen op. We keken vooral of de verschillende locaties inspiratie voor een toekomstig kunstwerk konden bieden. De andere deelneemster aan de fietstocht was een iet of wat excentrieke dame die lang in de horeca gewerkt had. Over elke plek wist ze wel één of ander gruwelverhaal te vertellen over bijvoorbeeld een moord die zich daar had afgespeeld. En haar uitspraken over de Leuvense bewoners van andere origine waren soms op het randje. Ik en de twee andere dames deden erg ons best om de conversatie in goed banen te leiden. Uiteindelijk kwam het Benedenplein als favoriet uit onze selectie.

We sloten onze fietstocht af op het terras van de Abdijmolen, alwaar ik genoot van een versgeperste fruitsap. En op de fietstocht naar huis haalde ik mijn hart op aan deze prachtige wolkenluchten.

Ik kwam aan tafel te zitten bij iemand die ik in een ver verleden via het bloggen heb leren kennen. Leuk om wat herinneringen op te halen en ook om kennis te maken met zijn Zuid-Koreaanse vrouw. Meteen een paar zinnetjes Koreaans op haar losgelaten, al moet ik toegeven dat mijn kennis van het Koreaans steeds verder aan het wegzakken is (zo jammer dat het Korean Cultural Center in Brussel geen lessen meer organiseert).

We startten de avond met een samenvatting van de resultaten van de vorige keer. Hét beste idee dat uit de vorige brainstorm is gekomen, is het kunstwerk fysiek te laten uitdijen over gans de stad, zoals de echte Big Bang. Een tof idee omdat op die manier elke buurt zal betrokken worden bij het kunstwerk. We probeerden de ideeën uit de eerste brainstorm verder te concretiseren en eindigden de avond met het formuleren van een zo concreet mogelijke opdracht aan een fictieve kunstenaar.

Ben benieuwd wat dit traject uiteindelijk zal opleveren.

Achteraf bezien, ben ik blij dat ik mezelf vanachter mijn computer uit gesleept heb. De brainstorm was leuk en het gaf me de gelegenheid om kennis te maken met de kunstenaar die de Ballon van de Vriendschap maakte. Benieuwd wat uiteindelijk het het resultaat van dit traject zal zijn.