Er was massaal veel pers aanwezig en de voorzitter van de jury maakte het extra spannend door de bekendmaking zo lang mogelijk te rekken. Je voelde de zaal gewoon trillen van ongeduld. Tot uiteindelijk de verlossing kwam: LEUVEN! Gejuich bij de Leuvenaars, teleurstelling en zelfs tranen bij de verliezers. De ploeg uit Molenbeek was oprecht aangedaan en bleef zelfs niet plakken voor een glas op de receptie. Nochtans de ideale manier om een teleurstelling door te spoelen. De ploeg uit Namen daarentegen nam de gelegenheid te baat om te verbroederen met de Leuvenaars. Mooi om te zien en hopelijk komt daar een toekomstige samenwerking uit voort.

Aangezien er veel bekenden waren op de receptie achteraf bleef ik langer plakken dan gepland en zo belandde ik uiteindelijk met de nog nagenietende Leuvenaars op de trein naar Leuven terug. Laat ons zeggen dat de feeststemming voelbaar was in onze wagon.

En als kers op de taart kon ik genieten van een mooie zonsondergang vanaf mijn balkon. Een kleurrijke afsluiter van een fijne dag.

Vervolgens mochten we ons naar de statige, zij het ietwat versleten auditorium van de KBR begeven voor lezingen van Mieke De Ketelaere en Jo Caudron. Beide sprekers wezen ons op de geweldige opportuniteiten die AI biedt voor het verhogen van de efficiëntie en de kwaliteit van ons werk, zonder de keerzijde van de medaille uit de weg te gaan. Want al die AI-berekeningen zijn natuurlijk gigantische energievreters. En het gebruik van AI stelt ons ook voor ethische kwesties die we niet uit de weg mogen gaan.

Na de twee keynotes volgde een interactieve workshop die ons de gelegenheid bood om in kleine groepjes een aantal te discussiëren over een aantal stellingen over het gebruik van AI. Een ideale gelegenheid om te netwerken en van gedachten te wisselen met collega’s, alleen jammer dat de akoestiek het bijzonder moeilijk maakte om elkaar te verstaan.

Maar niet getreurd, we sloten de namiddag af met hapjes en een drankje, want laten we eerlijk zijn, het zijn de netwerkmomenten waar de aanwezigen écht naar uitkijken.

Omdat ik al een vermoeiende week achter de rug had, hield ik het na een uur netwerken voor bekeken. Helaas, net als gisteren waren er opnieuw problemen met de treinen. Ditmaal was er een sprake van een aanrijding tussen Brussel-Centraal en Brussel-Zuid. Al dacht ik even dat het ongeval in Brussel-Centraal zelf gebeurd was, omdat de politie de hoofdtoegang tot de middelste sporen had afgezet. Enfin, om de tijd tot mijn trein aankwam te doden, maakte ik een klein wandelingetje in de buurt om uiteindelijk een klein uur later dan gepland in Leuven aan te komen. Tijd voor het weekend!