Het was een beetje puzzelen met de timeslots, want ik wilde een bezoek aan de tentoonstelling combineren met een beklimming van de bibliotheektoren. Uiteindelijk waren er enkel om 13.30u nog genoeg tickets voor ons groepje van vier volwassenen en drie kinderen (waarvan de oudste ondertussen ook als volwassene meetelt). Ok, iets vroeger dan ik in gedachten had. Dus stelde ik voor dat de zus van mijn vriend met haar gezin rond de middag zou komen om samen een boterham te eten en dan naar de bibliotheek te vertrekken.

Uiteraard waren onze gasten een klein half uur te laat, waardoor ik al wat zenuwachtig werd, maar gelukkig is zo’n pistolet of sandwich snel gegeten. Als verrassing hadden we taart van Au Flan Breton voorzien voor de schoonbroer van mijn vriend, die op 4 januari verjaard was. Tot hilariteit van de nichtjes hadden we de taart versierd met vier fopkaarsjes, die onze stoere jarige met de beste wil van de wereld niet uitgeblazen kreeg. Supergrappig! En we waren net op tijd klaar om samen naar de tentoonstelling te vertrekken. De hond des huizes was ook mee (de eerste keer dat er een hond op mijn appartement was), dus offerde de schoonbroer van mijn vriend zich op om de stad in te trekken met het beest. Liever hij dan ik, want het weer zat niet echt mee deze zaterdag.

Het duurde even voordat aan de inkom van de universiteitsbibliotheek alle CST-certificaten gescand en de inkomtickets afgedrukt waren, maar dat deerde niet. We startten ons bezoek met de universiteitsbibliotheek zelf. De nichtjes vonden het echt geweldig. Nu is dit natuurlijk wel een prachtige bibliotheek, maar de middelste was ook oprecht geïnteresseerd in de boekencollectie. De vrijwilligster die toezicht hield, was duidelijk enorm gecharmeerd door de meisjes en haalde een aantal oude boeken tevoorschijn. Zeer sympathiek!

We waren al een stuk langer in de bibliotheek gebleven dan ik aanvankelijk had verwacht, dus lichtelijk opgelucht dat ik pas om 16u de tickets voor de beklimming van de toren gereserveerd had. Anders hadden we ons nogal moeten haasten. De tentoonstelling zelf bleek ook een schot in de roos. De meisjes waren enorm gefascineerd door de theorie van het uitdijende heelal die Lemaître formuleerde. Ze bleven maar vragen stellen over de oerknal en zwarte gaten en wat er dan vóór de oerknal was. Hopelijk drie wetenschappers in spé! En ook de kunstwerken spraken hen aan. Zeer blij dat het hen zo boeide!

Oog – Escher:

Brieven en tekeningen:

Lemaître was ook een pionier van de informatica, hij kocht één van de eerste elektronische rekenmachines, de Burroughs E101, die hij voor het eerst gezien had op de Wereldtentoonstelling van 1958 in Brussel.

Schoolbord uit het kantoor van Stephen Hawking aan de Universiteit van Cambridge:

Op 28 juni 2009 gaf Hawking een feestje, maar hij verstuurde zijn uitnodiging pas nadat het evenement was afgelopen. De vierdimensionale coördinaten – drie van de ruimte en één van de tijd – geven een precieze locatie in de ruimtetijd. Maar alleen iemand uit de toekomst kon gebruik maken van de informatie, dus de enige aanwezigen zouden mensen zijn geweest die op een of andere manier in staat waren om terug in de tijd te reizen. Uiteraard kwam er niemand opdagen. “Wat jammer”, merkte Hawking op.

La Belle Captive – René Magritte:

Totality – Katie Paterson:

Eer dat we alles gezien hadden, was het al 15.40u. Veel tijd om iets te gaan drinken was er niet meer, dus besloten we de toren een beetje vroeger te beklimmen. Gelukkig was het maximum aantal personen dat in de toren mocht nog niet bereikt.

Tijdens de klim naar boven bleven we staan bij de plakkaten die uitleg gaven over de brand van Leuven tijdens WOI, de verwoesting van de eerste universiteitsbibliotheek, de daaropvolgende bouw van de bibliotheek op het Ladeuzeplein en de brand in de nieuwe bibliotheek tijdens WOII, die opnieuw het hart van Leuven trof.

We waren net op tijd boven om de grote klok vier uur te zien (en horen) slaan. Amai, we voelden het trillen tot in onze botten. Het kleinste nichtje had wat last van hoogtevrees, dus die was snel terug naar beneden en wij volgden niet veel later. Een beetje te nat en te koud.

Aan het onthaal kochten we als souvenir nog een hoodie en een t-shirt van de KU Leuven. Een heel avontuur, want de twee dames aan de kassa vonden niet direct de juiste maat van t-shirt. Maar uiteindelijk wist één van de twee toch nog ergens een XS op te diepen.

Na dit leuke bezoek keerden we terug naar ons appartement, waar ook de schoonbroer van mijn vriend ons vervoegde. Het petekindje van mijn vriend las haar nieuwjaarsbrief voor. Helemaal zelf geschreven, want ze zit nu in het eerste middelbaar. We genoten samen van de heerlijke sushi van Kintsugi, aten een pralientje als dessert, speelden UNO, exploding kittens en chapeau en proefden van de mango-passievruchten jenever die mijn vriend als kerstcadeau had gekregen (verdict: een verdacht chemisch smaakje). En toen was het tijd om afscheid te nemen. Ondanks het mindere weer een absolute topdag!

Dus bleef hij bij die ene playground performance die ik meepikte bij het binnenkomen in M waarbij drie bevallige jonge dames extreem trage bewegingen uitvoerden op een ronddraaiend platform. Hypnotiserend.

Alice Van der Wielen-Honinckx – Creatures at rest (Playground)

Vervolgens liep ik langs de tentoonstelling Bewogen om nog wat religieuze kunst mee te pikken en langs de tentoonstelling van tien werken uit de collectie van M en CERA gekozen door het publiek van M, waarbij vooral het ontstaansproces van de tentoonstelling met fascineerd.

Eikenhouten Piëta met resten van originele polychromie uit de voormalige kapel Onze-Lieve-Vrouw van Ginderbuiten in Leuven (ca 1365):

Glas-in-loodraam van de Heilige Franciscus van Assisi uit Antwerpen (1854):

Gnome, extended van Honoré d’O (1999):

Lot en zijn dochters van Pièrre Joseph Verhaghen (1780-1810):

Het parcours volgend kwam ik terecht bij Richard Long die me wist aan te spreken met zijn prachtige foto’s van door hemzelf aangebrachte sporen (platgetrapt gras, een rij stenen,…) in ontzagwekkende, verlaten landschappen. Ook de sculpturen van stenen en hout konden mij bekoren. De werken kwamen bijzonder goed tot hun recht in de mooie ruimtes van M en ik hield van de rust die ze uitstraalden.

Richard Long:

Verder naar het hoofdoel van mijn bezoek: de tentoonstelling ‘Verbeelding van het Universum‘, net als Richard Long een tentoonstelling in het kader van het KNAL! stadsfestival. Dit was het letterlijke hoogtepunt van mijn dag. Ik was zo onder de indruk van de tentoonstelling dat ik bij het einde aangekomen er nog eens een tweede keer doorliep om wat langer stil te staan bij bepaalde werken. Topstukken voor mij waren de mummiekist, de zevenduizend (7000!) jaar oude denkers van Hamangia, de schitterende wandtapijten en de talloze prachtig geïllustreerde boeken. Maar je moet mij niet geloven, ga zeker zelf een kijkje nemen.

Prachtige mummiekist van Peftjaoeneith:

De denkers van Hamangia, zevenduizend jaar oude figuurtjes uit klei, ze behoren tot de oudste prehistorische sculpturen die menselijke introspectie en verwondering weergeven:

Het Lam Gods met voorstellingen van de Scheppingsdagen, de Zondeval, de uitdrijving uit het Paradijs en de geboorte van Christus (1500-1525):

Christus als Salvator Mundi (ca 1540):

De schepping in: Bartholomaeus Anglicus, Le Livre des Propriétés des Choses (1410-1430):

Heilige Christoffel als Christusdrager (ca 1525) van Hendrik Douverman:

De legende van de Heilige Christoffel van Pieter Coecke van Aelst (ca 1550):

Het ontstaan van de Melkweg (Peter Paul Rubens) 1636-1368:

Struisvogelei met het Godenmaal van Cornelis van Bellekin (?) 1650-1700:

Hercules draagt de hemelglobe (ca 1530-1535):

Geocentrisch model van de kosmos in: Lambertus van Sint-Omaars, Liber Floridus (1090-1121):

Personificaties van de planeten Mars, Jupiter en Saturnus in: Al-Qazwini, Kosmografie (1602):

Sterrenbeeld Leeuw in: Abd al-Rahman al-Sufi, Boek over de beelden van de vaste sterren (1170):

Didactisch model van het Ptolemaëische wereldbeeld (aarde centraal), toegeschreven aan Richard Rowley (1700)

Hemelglobe uit de 11e eeuw toegeschreven aan Ibrahim Ibn Sai Al-Sahli Al-Wazzan:

Personificaties van de planeten in: Prentalbum met de geschiedenis van de wereld uit de bibliotheek van Jean de Poligny (1585):

Zodiakman in: Johannes de Ketham, Pasciculus medicine. De Zodiakman duidt op een algemeen verondersteld verband tussen de dierenriem en bepaalde lichaamsdelen. Hij werd in de geneeskunde gebruikt om het juiste tijdstip te bepalen voor operaties, medicijnen, aderlatingen en andere ingrepen.

Visboeck van Adriaen Coenen, een Scheveningse strandjutter, visser en vishandelaar (1580):

De grote komeet van 1680-1681 gezien boven Beverwijk op 22 december 1680 (Rochus van Veen):

Melencolia I: onder het teken van Saturnus (1514) Albrecht Dürer:

Horoscoop voor Keizer Maximiliaan I door Johannes Stabius & Hans Springinklee (31 mei 1512):

Zon, Mars, Aarde, Venus, Maan en Mercurius in: Christianus Prolianus, Astronomia (1478):

Hier en daar doken er zowaar kunstwerken van vrouwen op!

Schijngestalte van de maan – Maria Clara Eimmart (1693-1698):

Het Copernicaanse beeld van het universum in: Andreas Cellarius, Harmonia macrocosmica seu Atlas universalis et novus (1660):

Model met de zon in het midden:

And now for something completey different!

Alexi Gautier – L’Heure de la Soupe:

En als afsluiter draaide ik mij nog een kauwgombal uit deze kunstzinnige automaat. Een kauwgombal die ik zal koesteren als het kunstwerk dat het is! Gelukkig ben ik geen fan van kauwgom.

Het multiversum van Patrick van Caeckenbergh (2020 ):

De foto’s en filmpjes zijn uiteraard een gebrekkige weergave van de échte ervaring. You had to be there.