Naar ondertussen goeie traditie startten we met een lunch in het Victor Bozar Café.

Daarna bezochten we de tentoonstelling, die werk van Francisco de Goya y Lucientes in dialoog bracht met werk van tijdgenoten en kunstenaars van latere generaties. Goya is zonder twijfel één van de belangrijkst Spaanse kunstenaars aller tijden die ook nu nog zijn stempel drukt, maar toch deed deze tentoonstelling het niet helemaal voor mij. Misschien lag het aan de drukte en de velen gidsen die zich met grote groepen doorheen de tentoonstelling wurmden, ofwel was het verhaal dat de curatoren met deze tentoonstelling wilden vertellen mij niet geheel duidelijk.

Omdat onze honger naar kunst nog niet gestild was, besloten we ook een blik te werpen op de overzichtstentoonstelling van John Baldessari, en mij totaal onbekende Amerikaanse conceptuele kunstenaar. En ik moet zeggen dat zijn werk best wel te pruimen viel. Fan van de felle kleuren en het opzichtige behangpapier.

We verlieten Bozar bij valavond, maakten nog een foto op de besneeuwde Kunstberg en van het Koninklijk Paleis en namen vervolgens de trein terug naar Leuven. De batterijen weer opgeladen voor de komende werkweek!