Vandaag brengen onze elektrische fietsen ons naar Ars-en-Ré. En jawel, jullie raden het al: er was hier een grote markt aan de gang. Aangezien ik het altijd leuk vind om op zo’n markt rond te lopen. Zetten we onze fietsen op slot op een plek waar al honderden andere fietsen geparkeerd staan en kuieren we door het gezellige dorpje. Ondanks de overvloedig gesmeerde zonnecrème van gisteren, ben ik verbrand geraakt rond mijn haarlijn. Da’s zo’n plek die je typisch niet goed genoeg insmeert. Ik pas een hoedje op de markt om mijn hoofd te beschermen, maar besluit het toch niet te kopen. Ik sta echt niet met hoeden en het is ook lastig om mijn opgestoken haar onder een hoed of een pet te krijgen.

We bezoeken de Église Saint-Étienne d’Ars-en-Ré, een mooie kerk met een zeer opvallende zwart-witte toren, die vroeger dienst deed als oriëntatiepunt voor vissers. In de kerk treffen we twee modellen aan van de kerk gemaakt van schelpen. Heel mooi!

Na ons bezoek aan het gezellige Ars-en-Ré fietsen we verder naar Saint-Martin-de-Ré, waar we onze eerste avond op Île de Ré de zonsondergang bewonderden. We genieten van de prachtige fietstocht die ons voor een deel over een dijk leidt, waardoor we op een gegeven moment langs twee kanten omringd zijn door water. Het door de getijdenwerking ver weggetrokken water hier blijft indrukwekkend. We fietsen opnieuw langs talrijke zoutwinningen, waar je overal fleur de sel kan kopen volgens het honesty systeem.

We fietsen Saint-Martin-de-Ré binnen langs een mooie poort gebouwd door Vauban. Lunchen doen we bij le Tout du Cru, het restaurant dat we gespot hebben tijdens ons eerste bezoek aan Saint-Martin-de-Ré. Uiteraard ga ik voor de zeevruchtenschotel met oesters. En ja, als je dan toch decadent bezig ben, waarom niet de maaltijd afsluiten met een champagne gourmande? Heerlijke bubbels met zoetigheden, wie kan daar neen tegen zeggen?

Na onze ietwat te lang uitgevallen middagpauze (het ziet ernaar uit dat we opnieuw niet de door ons geambieerde kilometers zullen halen), bezoeken we de kerk van Saint-Martin-de-Ré en beklimmen we de kerktoren. Die toren is niet bepaald hoog te noemen, maar doordat alles zo plat is, hebben we toch een mooi uitzicht op de omgeving.

Vervolgens fietsen we via een andere route terug naar ons hotel. We moeten een bruggetje oversteken, waar staat aangegeven dat alle fietsers hier moeten afstappen. Het is er zowaar bijna een fietsfile. Echt tof dat fietsers hier zo’n mooie afgescheiden infrastructuur hebben. Het enige waarvoor je aandachtig moet zijn op Île de Ré, zijn andere fietsers, want het is duidelijk dat sommige mensen enkel op vakantie fietsen en dus alles behalve fietsvaardig zijn.

Terug in hotel nemen we de tijd om uitgebreid te douchen om het zweet en de zonnecrème van ons af te spoelen. Voor het avondmaal trekken we opnieuw naar La Villa. Ditmaal ga ik voor de tartaar van zalm als voorgerecht, en de vis van de dag als hoofdgerecht. Uiteraard drink ik weer een glas champagne, want de glazen worden hier bijzonder riant gevuld. We sluiten de maaltijd af met een cognac en een calvados om te klinken op deze mooie dag.

We kruipen op tijd in bed, want morgen hebben we een bijzonder lang rit voor de boeg.

We genieten van een uitgebreid ontbijtbuffet: spek en eieren, charcuterie en kaas, Viennoiserie, pannenkoekjes en heerlijk vers brood. Echt een meevaller! Het contrast met ons ontbijt van de dag voordien kan amper groter zijn.

Omdat Île de Ré bekend staat om zijn geweldige fietsinfrastructuur huren we bij ons hotel twee elektrische fietsen voor twee dagen. Op Komoot zoeken we een fietstocht die ons toelaat zoveel mogelijk van het eiland te verkennen. Île de Ré is uitgerust met prachtige, brede fietspaden, die volledig gescheiden zijn van het autoverkeer. Het eiland zelf is heel vlak, wat fietsen sowieso aangenaam maakt en al helemaal als je een elektrische fiets hebt.

Het is vandaag prachtig fietsweer. De zon schijnt volop, dus we halen de zonnecrème boven. We hebben ons in het verleden al iets té vaak mispakt aan de sterkte van de zon. We fietsen langs talrijke zoutwinningen. Overal langs de weg staan standjes waar je zakjes met natuurlijk zeezout kan kopen. De standjes zijn onbemand: je moet gewoon geld achter laten in een bankje en that’s it. We genieten van de tocht door een prachtig natuurgebied met veel vogels. Alleen vervelend dat Komoot ons soms langs een route wil sturen waar je niet mag fietsen.

We passeren verschillende stranden: Plage de l’Anse du Fourneau, Plage du Lizay en Plage du Petit Bec. We fietsen door het charmante stadje Les Portes-en-Ré, waar we alweer een marktje tegen komen. Voor de lunch belanden we op het terras van restaurant L’Excuse in Saint-Clément-des-Baleines, waar het aangenaam zitten is aan het zwembad en ik een lekker stukje vis eet en een colonel als dessert.

Na de lunch fietsen we verder tot aan la Cabane du Boutillon, waar we oesters proeven op een plek die echt aanvoelt als the middle of nowhere. We zitten aan een tafeltje onder een parasol vlakbij de waterbakken waarin ‘s winters de oesters bewaard worden. In de zomer dienen deze bakken enkel als decoratie.

Deze proeverij is meteen het laatste wapenfeit van de fietstocht. We zijn een stuk minder ver geraakt dan gehoopt, ondanks de elektrische fietsen. Te veel gestopt onderweg om foto’s te nemen.

We zetten de fietsen mooi terug op hun plek in parkeergarage van het hotel en lenen badhanddoeken aan de receptie om nog een klein uurtje te kunnen zwemmen in het zwembad.

Na een deugddoende douche om het zoute zwembadwater van ons af te spoelen gaan we dineren bij La Villa, een groot restaurant met een mooie en gezellige tuin. Ik geniet van heerlijke vissoep als voorgerecht, maar de mosselen vallen tegen. Ik vergeet altijd dat Franse mosselen niet kunnen tippen aan de Zeeuwse. Jammer, maar niets aan te doen! Door de schaarsheid van de mosselen had ik wel nog plaats voor een geflambeerd pannenkoekje als dessert. Yummie!

Na het diner maken we een wandeling door het dorp. Voor de kerk staat er nu een marktje met allerlei handgemaakte spullen en zelfs een kleine draaimolen en eendjeskraam. Allemaal ter ere van het honderdvijftigjarige bestaan met Saint-Clément-des-Baleines.

Wat verderop treffen we op een groot veld een tent waar een muziekquiz aan de gang is. Op het terrein staan ook een paar foodtrucks en je kan je eender waar neer vleien in allerlei oude stoelen en zetels, wat een leuke en gezellige kakafonie oplevert.

We pikken ook een stukje van een optreden van een jazz band met zangeres mee. Het optreden is best goed, voor zo’n klein dorpje. En oja, wie zich de vraag stelt waar de naam Saint-Clément-des-Baleines vandaan komt, vroeger passeerden hier wel degelijk walvissen.

We zien wat op tegen de wandeling naar de parkeergarage doorheen de smalle straatjes met onze twee grote koffers, maar goed, we hebben het overleefd.

Het is een klein uur rijden naar onze volgende bestemming op Île de Ré. Onderweg rijden we over de grote brug die we tijdens de tocht met de catamaran zagen liggen. Onze eerste indruk van Île de Ré is alvast een voltreffer: we rijden langs prachtige wijngaarden. Dat belooft!

Ons hotel Le Chat Botté bevindt zich in het drukke stadscentrum van Saint-Clément-des-Baleines waar net een markt plaatsvindt vlak voor de deur van het hotel. Gelukkig vinden we een parking op een veld waar we onze wagen kunnen parkeren.

We checken in vlak voor het middaguur en kunnen meteen al onze koffers achter laten op de kamer. De vriendelijke dame aan het onthaal laat ons weten dat het hotel een aparte parking heeft voor de gasten vlak achter de kerk. We verplaatsen onze wagen dus en wandelen meteen verder naar het marktje voor de kerk. Naast wat een gewone wekelijkse markt lijkt, is er ook een grote rommelmarkt ter gelegenheid van het 150-jarig bestaan van Saint-Clément-des-Baleines.

Tijd voor de lunch. We belanden op goed geluk op het aangename terras van A l’Ouest, waar we genieten van heerlijke verse vis en gamba’s. Voor mij met een glaasje cider erbij. Mijn vriend gaat voor een wit wijntje.

Na de lunch besluiten we naar de vlakbij gelegen kust te wandelen. Île de Ré is een vrij smal eiland, wat betekent dat je je overal op het eiland vrij dicht bij de kust bevindt. Vlakbij Plage de la Côte Sauvage ontdekken we Batterie Klara, een bunker die deel uitmaakte van de Atlantic Wall. Het is bijzonder rustig aan de ‘wilde’ kust. Het is laag water en we zien hier en daar mensen op zoek naar zeevruchten.

We wandelen verder naar de Phare des baleines, waar het in tegenstelling tot aan het Plage de la Côte Sauvage wemelt van het volk. Dit is duidelijk een toeristische hot spot, want het staat hier van met kraampjes die prullaria verkopen en we struikelen over de eet- en drinkgelegenheden.

We beklimmen de vuurtoren en genieten van het prachtige uitzicht en de mooie wenteltrap. Tot nu toe al zeer tevreden over mijn op googlemaps gebaseerde beslissing om Île de Ré aan onze trip toe te voegen. Het is hier echt prachtig.

Na de beklimming van de machtige vuurtoren beklimmen we de vlakbij gelegen Tour Vauban uit 1682, de tweede oudste vuurtoren van heel Frankrijk. Aangezien de Tour Vauban een kleinere toren is, is deze minder populair dan de moderne, hoge vuurtoren. Ik vind het toch de moeite om deze te bezoeken, vooral om wille van het uitzicht op de nieuwe vuurtoren.

Wanneer we terug met beide voeten op de grond staan, besluiten we onszelf te trakteren op een ijsje bij La Martinière, een grote ijsjeszaak met werkelijk uitstekend huisgemaakt ijs. Aanrader!

Na deze fijne namiddag wandelen we doorheen de wijngaarden terug naar ons hotel om te douchen en ons op te tutten voor het avondmaal. Ik heb voor deze gelegenheid een tafeltje gereserveerd bij Le Serghi in Saint-Martin-de-Ré. We parkeren onze wagen op een grote randparking vlakbij het pittoreske dorp Saint-Martin-de-Ré.

En na een korte wandeling nemen we plaats aan een tafeltje voor twee op het terras van Le Serghi met een mooi uitzicht op de haven en een reusachtige catamaran die voor de nodige entertainment zorgt.

We starten de maaltijd met een werkelijk overheerlijke caipirinha. Uiteraard kan ik niet anders dan als voorgerecht oesters te bestellen. Als hoofdgerecht ga ik voor de kabeljauw en we sluiten de maaltijd af met een paar stukjes lokale kaas. Het eten is uitstekend, maar de bediening is echt desastreus. Zo krijg ik geen vochtig doekje om mijn vingers schoon te maken na het eten van de oesters, terwijl dat gewoon standaard is op elke plek in Frankrijk waar je oesters bestelt. In een iets chiquer restaurant zou ik zelfs een kommetje met lauw citroenwater verwachten. Maar goed, vergetelheid, kan gebeuren.

Helaas blijven de fouten zich opstapelen. De wijn die we bestellen bij ons hoofdgerecht arriveert pas nadat ons gerecht al lang op is. En dat ondanks het feit dat we tijdens het eten de bediening vriendelijk eraan herinnerd hebben dat we onze wijn nog niet gekregen hadden. En wanneer de serveerster onze kaas komt brengen, vergeet ze ons bestek te geven. Zitten we mooi aan ons charmante tafeltje naar de kaas te staren. Na een vriendelijke vraag van onze kant krijgen we uiteindelijk dan toch bestek te pakken. Het is mij onduidelijk wat de oorzaak is van de chaos bij de bediening, want er loopt mijns inziens meer dan voldoende personeel rond. Alleen lijkt het voor niemand echt duidelijk wie wat moet doen. Een gemiste kans, naar mijn mening.

Enfin, gelukkig was het eten zelf uitstekend! Na de maaltijd maken we nog een kleine wandeling doorheen de straten van het mooie Saint-Martin-de-Ré. Vanaf de omwallingen genieten we van de zonsondergang. Helaas gaat de zon niet onder in het water, maar wel boven het vasteland van La Rochelle. Het houdt mij niet tegen om wat foto’s te maken.

Na zonsondergang keren we terug naar het centrum, waar het aan de havenkant bruist van de ambiance. De straten zijn versierd met vreemde verwrongen menselijke figuren in papier maché die zowel mijn vriend als ik redelijk akelig vinden. Bijzondere keuze, waar ongetwijfeld een goeie uitleg voor is die we geen van beiden kennen.

We wandelen tot aan de kerk die je kan beklimmen (genoteerd voor later) en spotten een gezellig zeevruchtenrestaurant Le Tout du Cru. Eveneens genoteerd voor later.

Terug naar de parking en een korte autorit later kruipen we in bed. We zijn allebei moe van een goed gevulde dag.