Ik neem jullie graag mee op onze wandeling. Al geven de foto’s en filmpjes natuurlijk maar een beperkt beeld van hoe de installaties in het echt zijn. Zo’n geluidskunstwerk moet je in persoon ervaren en sommige werken lieten zich gewoonweg niet vastleggen. Wat mij vooral aansprak was de grote diversiteit van de kunstwerken. Alleszins heel benieuwd naar de volgende editie!

Airchoir No. 2: Dirges for Coded Organ Voices van Anouk Kellner in KADOC:

Filmpje 1 + filmpje 2

Pneumatic Sound Field van Edwin van der Heide in KADOC

Dhvāni van Budhaditya Chattopadhyay in  STUK: filmpje 1 + filmpje 2

A Large Inscription van Adam Basanta in STUK:

A Great Noise van Adam Basanta in STUK:

The Conference of the Trees van Christina Kubisch in de wintertuin van het Hollands College:

Shallow Water van Rudy Decelière in het Dijlepark:

Zvon van Jonáš Gruska in de Justus Lipsiustoren:

Filmpje 1 + filmpje 2 + filmpje 3

A Distant Roar van Lucy Andres in de Sint-Agnesschool:

BROM van Mariska De Groot in de Sint-Agnesschool

On Random Walks van Franziska Windisch in 30CC/Kapel Romaanse Poort

Humming the Ubique van Aernoudt Jacobs in BAC ART LAB: 

Ideofoon I van Dick Raaijmakers in BAC ART LAB:
filmpje 1 + filmpje 2

Mijn absoluut favoriete kunstwerk was clinamen van Célest Boursier-Mougenot in de grote kapel van KADOC. Betoverend.

Het bombastische geluid van Modular Organ System van Philip Sollman & Konrad Sprenger was te horen tot in de Kruidtuin. Deze installatie kwam bijzonder goed tot zijn recht in het Anatomisch Theater.

LAAN van An Roovers was naar mijn aanvoelen niet echt een geluidskunstwerk, maar ik kon de poëzie van deze langgerekte sculptuur uit klei in de mooie omgeving van de Kruidtuin wel appreciëren. Al stond de blauwe regen er minder fleurig bij dan gehoopt.

Het vriendelijke gezoem van Swarm van Félix Blume vond ik ook zeer geslaagd. Eveneens te bewonderen in de Kruidtuin.

We bezochten ook de kunstwerken in het Vrijthof, het stadspark en het Janseniuspark, maar die vond ik eerlijk gezegd wat tegenvallen. In de plaats daarvan een mooie foto van zonnende mensen in het stadspark:

Tijdens de wandeling stuurden we een bericht naar onze kameraad, die net de dag voordien geland was in Zaventem na een bezoekje aan zijn grote liefde in Australië, om te informeren hoe het met zijn jetlag was. We hadden wat extra plannetjes van HEAR HERE meegenomen zodat hij de wandeling met zijn dochters kon doen. Bleek dat hij zelf al over plannetjes beschikte, maar hij nodigde ons meteen uit voor een mochi-ijsje in zijn zonnig stadstuintje. Daar zeggen wij geen neen tegen, natuurlijk!

We bleven langer plakken dan gepland, waardoor we na het aperitief bij onze vriend meteen rechtstreeks doorwandelden naar L’Etoile d’Or om daar te genieten van een heerlijk avondmaal met asperges en een dame blanche als dessert.