En jawel, bij het binnentreden van de Handelsbeurs kregen we meteen een glas champagne in onze handen gestopt, dat vervolgens gul werd bijgeschonken. En ja, natuurlijk waren de hapjes bij het champagne-aperitief voortreffelijk. Na de speeches volgde de officiële overhandiging van het boek aan de opdrachtgever en werden we uitgenodigd om te genieten een fenomenaal lekker walking dinner. Alleen jammer dat het wringen was om een plek aan een statafel te versieren. Altijd een uitdaging bij walking dinners. En ja, de wijn was even lekker als de champagne bij het aperitief.

En toen moest het hoogtepunt van de avond nog komen. Alle aanwezigen werden getrakteerd op een heus concert van Helmut Lotti. En je kan veel van de mens zeggen, maar zingen kan hij. En persoonlijk denk ik dat het een goede keuze was om dat haarstukje terug op zijn hoofd te zetten. Helmut heeft trouwens nog verrassend soepele heupen voor iemand van zijn leeftijd.

Midden in het optreden vond echter hét cringe moment van de avond plaats. Dat de organisator van dit event er niet altijd even politiek correcte meningen op nahoudt, mag niemand meer verbazen. Maar de vrouwonvriendelijkheid van zijn uitspraken stootte mijn vriendin en mezelf zodanig tegen de borst dat we even buiten moesten gaan bekomen. Mijn conclusie is dat je veel vergeven wordt als je maar genoeg geld hebt. En die Romeinse optocht was er werkelijk ver over. Die arme Helmut wist niet goed waar kijken.

Tijdens het doorbladeren van de fotoboek realiseer ik me opeens dat ik me niet kan herinneren mijn collega de dag voordien de doos pralines van Bittersweet die ik als cadeautje bij had, overhandigd te hebben. En effectief, de doos pralines is niet tot in haar woning in Berchem geraakt. Dus ofwel heb ik ze op de trein laten staan bij het afstappen in Berchem, ofwel heb ik ze in de fietsenstalling van de blue-bikes laten staan bij het losmaken van de fiets. Oh well, ik kan maar hopen dat de persoon die ze gevonden heeft iemand is die niet vaak de gelegenheid heeft om pralines te eten en dat ze gesmaakt hebben.

Om elf uur springen we op onze fiets voor een bezoek aan Museum Mayer van den Bergh, ons aangeraden door een collega. Museum Mayer van den Bergh toont de indrukwekkende en zeer diverse kunstcollectie die Fritz Mayer van den Bergh eind 19de eeuw verzamelde. Het museum opende postuum, drie jaar na zijn plotse door door een ruiterongeval. Het was zijn moeder die de levensdroom van haar zoon realiseerde. Echt ontzettend genoten van de prachtige werken getoond in een historisch kader. Hieronder een kleine impressie.

Meyndert Sonck met vrouw, kinderen en min – Jan Albertsz. Rotius (1622):

Zwitsers glasraam:

Volkstelling te Bethlehem – Pieter Brueghel II (naar Pieter Brueghel I) – begin 17de eeuw:

Verzoeking van Antonius abt – Pieter Huys (1577):

Gevangenneming van Christus (begin 14de eeuw):

Mariabeeld met kind uit de vernielde Sint-Donaaskerk in Brugge (begin 14de eeuw):

Retabel:

Het salon:

Aanbidding van de wijzen – Meester van Hoogstraten (1520):

Christus-Johannesgroep – Meester Heinrich von Konstanz (1280-1290):

Hét absolute topstuk van dit museum: Dulle Griet van Pieter Bruegel de Oude, een schilderij waarnaar je kan blijven kijken, zoveel fabelachtige details:

Heilig Maria Magdalena – Quinten Massijs (1514-1524):

Het was een aangenaam wederzien met de Madonna bij de fontein van Jan van Eyck (1439), die we eerder dit jaar in het MSK zagen:

Nog een topstuk: Madonna omringd door serafijnen en cherubijnen – Jean Fouquet (ca. 1454-56), het kunstwerk waarvan ik een afgeleid mondmasker heb dat ik met veel trots draag:

Dikke aanrader, dit museum!

Op zoek naar een plaats voor een late lunch, passeerden we in de prachtig gerenoveerde Handelsbeurs van Antwerpen, een gebouw waarin je je kan verliezen in de details.

Via tripadvisor kwamen we uiteindelijk bij Jam. terecht voor de lunch. Elke plek waar shakshuka op de kaart staat, verovert meteen een plekje in mijn hart. Vriendelijke bediening, lekker eten en hippe aankleding. What’s not to like? Oja, de heerlijke vegan chocoladetaart mocht er ook zijn.

Na dit fijn samenzijn, bracht mijn collega me met haar wagen terug naar Leuven, samen met twee puzzels en twee dozen champagne die ze voor mij in de champagnestreek gekocht had. Zo weet ik weer wat doen, de komende weken!