Vandaag rijden we van Portimão naar Monchique in het binnenland. Ik had oorspronkelijk gepland om in Monchique een stevige wandeling van een kilometer of twintig te maken, maar met voorspelde temperaturen van meer dan 40 graden, lijkt dit niet zo’n goed idee. Mijn vriend en ik hebben niet veel zin om een zonneslag op te lopen.

We passen onze plannen aan en besluiten naar Carvoeiro te rijden. Het lijkt ons verstandiger om in deze hete temperaturen de verfrissing van een zeebriesje op te zoeken. We pakken onze valiezen en laten deze achter in het Guesthouse.

Het is even zoeken naar een parkeerplekje, maar uiteindelijk vinden we een mooie plek, vlakbij de kliffen van Carvoeiro. Via trappen kan je afdalen naar een door de zee uitgehold ‘zwembad’. Het is er behoorlijk druk en we zijn niet voorzien op een zwempartij, dus klauteren we verder over de rotsen. De grillige rotsformaties zijn erg fotogeniek en op sommige plekken zijn er zelfs tunnels in de rotsen. Ik beklaag me wel dat ik mijn flipflops niet verwisseld heb voor wandelschoenen, want flipflopvriendelijk is deze klauterpartij niet bepaald.

We zetten onze verkenning van Carvoeiro en omgeving verder via een mooie houden boardwalk boven op de kliffen. Dezelfde boardwalk konden we gisteren tijdens ons boottochtje bewonderen. Fijn om de mooie kliffen nu vanuit dit standpunt te kunnen bewonderen.

We keren terug naar de wagen en rijden naar het vissersdorp Ferragudo, waar we geen enkel probleem hebben om de wagen te parkeren. Dat is ons nog niet vaak overkomen deze vakantie! We komen terecht op het terras van het Asian fushion restaurant Sunsubiro gelegen aan een gezellig pleintje waar een straatmuzikant voor een streepje muziek zorgt. Ik heb te doen met de muzikant in zijn donkere pak, die moet zich werkelijk kapot zweten in deze temperaturen.

We eten typisch Portugese sushi en tom yum kung soep. En amai, het smaakt ons zo goed dat we nog een extra portie sushi met zalm bijbestellen. Helaas struikel ik bij het naar het toilet gaan over een minuscuul klein trapje en smak ik keihard tegen de grond. Serieus, het niveauverschil is amper drie centimeter. Gelukkig valt de schade mee en kom ik er met een deuk in mijn ego, een gewonde teen en een blauwe knie vanaf.

Na de lunch wandelen we naar het Praia da Angrinha gelegen aan de Arade rivier. Vanaf het strand zie je Portimão aan de overkant liggen. We klimmen naar de charmante Igreja de Nossa Senhora da Conceição vanwaar we een prachtig uitzicht op de omgeving hebben. Ferragudo is een mooi dorpje met charmante, smalle straatjes en leuke restaurantjes, echt een aanrader als je in Portimão bent.

Als afsluiter van ons bezoekje aan Ferragudo trakteren we onszelf op een schepijsje om af te koelen. Blijkt dat de ijskraam bediend wordt door dezelfde ober als die van het Asian Fusion restaurant waar we ‘s middags aten. Een man met vele talenten. Het ijsje met chocolade en chili doet deugd bij temperaturen die ondertussen bijna de 40 graden bereikt hebben.

We keren met de wagen terug naar het hotel om onze koffers op te halen en komen na een mooie rit doorheen het snikhete binnenland (onderweg geeft onze wagen maar liefst 42 graden aan) stipt om 16u aan bij onze agriturismo Vinha do Gaio in Monchique. Op het eerste gezicht is het er uitgestorven, maar na een paar minuten wachten, komt de vriendelijke boer opdagen en laat ons binnen in zijn mooie tot agriturismo verbouwde boerderij.

Vanaf het terras van onze kamer hebben we een uitzicht op de glooiende velden en kunnen we Portimão en de zee zien liggen in de verte. Ook heel leuk: in deze agriturismo wordt het afval gesorteerd. Daar kunnen we alleen maar voorstander van zijn.

Het is nog steeds meer dan 40 graden en een wandeling in deze temperaturen zien we niet echt zitten. We rijden met de wagen naar de Intermarché van Monchique. We kopen een flesje wijn, veeeel water en een kurkentrekker voor onszelf en porto om als geschenk aan de familie thuis te geven.

We rijden verder het centrum van Monchique binnen en parkeren bij de charmante parochiekerk met ingang in Manuelstijl voor een snel bezoekje. Best wel een mooi kerkje. Profiterend van de airco van de wagen rijden we verder naar de Fóia, met zijn 902 meter het hoogste punt van de Algarve. Langs de kant van de weg passeren we een aantal waterbronnen. We zien heelder gezinnen sleuren met waterkruiken om het water uit de bronnen op te vangen.

We parkeren onze wagen op de grote parking vlakblij het hoogste punt van de Fóia. Op dit hoogste punt bevindt zich een radarinstallatie en een grote winkel met ambachtelijke producten. We lopen even de winkel binnen om een kerstbal voor mijn vriendin te kopen en proeven van een lekkere chocoladelikeur, geserveerd in een bekertje van chocolade. Ja, daar doe je mij natuurlijk een plezier mee.

Het uitzicht vanaf de Fóia valt wat tegen. Het landschap is gehuld in een waas, waarschijnlijk afkomstig van bosbranden. We laten het niet aan ons hart komen en drinken een glas sangría van foodtruck Alecrim, gezeten aan een tafeltje met het meest fabuleuze uitzicht van gans de vakantie. We genieten zo van de prachtige omgeving dat we even de tijd uit het oog verliezen.

Tot onze magen beginnen te knorren en we beseffen dat we op zoek moeten naar een plek om te eten. Het geluk is aan onze kant, want we slagen erin een tafeltje te bemachtigen op het mooie terras met uitzicht van familiezaak Paraiso da Montanha. We laten ons uiteraard weer verleiden om tonijnpasta, brood en kaas te bestellen. Honger, nietwaar?

Als het hoofdgerecht bestellen we een stoofpotje met kersen en ajuinen. Veel ajuinen. Heel veel ajuinen. Echt wel té veel ajuinen. Niet dat het niet lekker was, maar laat ons zeggen dat mijn vriend en ik achteraf nog veel plezier beleefd hebben aan al die ajuinen. We sloten de maaltijd af met een heerlijk sappige watermeloen.

Na het avondmaal met zicht op de lichtjes van Portimão, rijden we de berg af naar onze Agriturismo in Monchique. We nemen een douche om het zweet van deze dag van ons af te sloepen en kruipen in bed. Hopelijk zijn de temperaturen morgen iets draaglijker.