We parkeerden onze fiets aan het Cultureel Centrum De Borre en vertrokken voor een stevige wandeling van 13,4 kilometer door het Mollendaalbos. De Dikke Eikwandeling bracht ons langs schitterende met beuken omzoomde dreven. Het was warmer dan voorspeld en we genoten van de majestueuze pracht van deze schitterende bomen. Hét grootste voordeel tot nu toe van de coronacrisis, is het feit dat we (noodgedwongen) mooie plekken vlakbij ontdekken. En terwijl in mijn hoofd Vlaanderen één groot verstedelijkt gebied is, doet het deugd vast te stellen dat her en der toch mooie stukjes groen bewaard zijn gebleven. Met dank aan Natuurpunt en het Agentschap Natuur en Bos!

En jawel, ergens onderweg kwamen we een gigantische eik tegen, waarvan jullie geen foto’s hieronder zullen terugvinden, zodat jullie een goede reden hebben om er zelf eens af te zakken naar het Mollendaalbos.

Omdat we de heenrit nogal saai en eentonig vonden, zocht ik voor de terugweg een alternatief via fietsknooppunten. Dat bleek een uitstekend idee. De rit bracht ons langs mooie paden, enkel bestemd voor fietsers en voetgangers. Een kleine omleiding bracht ons zelf op een klein zandweggetje midden in een veld. We fietsten langs de prachtige Parkabdij terug naar het centrum van Leuven. En natuurlijk kon ik het niet laten om even een omweg te maken langs het Ladeuzeplein om een ijsje te kopen bij Decadenza.

Slechts één bekende tegen gekomen onderweg. Dat kan beter!

En oja: onze puzzel is af! (Dat wordt afkicken, want de bestelde Dreamland puzzels zijn nooit tot bij ons geraakt en de nieuwe Bol.com bestelling laat nog even op zich wachten…)