Appetizers bij het aperitief (toch blij dat ik de aperitief van het huis met bittere vermout aan mij voorbij heb laten gaan):

Tartaar Iers rund – eerste Mechelse asperges – Tierentynmosterd:

Pijlinktvis – puntpaprika – harissa – vadouvan:

Zeeduivel – warmoes – venkel – daslook:

Kaasbordje:

Thee!

A pleasant evening was had by all!

Omdat de medewerker aangaf dat deze Clipeez het personeel van de Colruyt ontlastte van het steeds ontsmetten van de winkelkarren, durfden mijn vriend en ik de Clipeez niet weigeren, want normaal gezien doen we nooit boodschappen met een winkelkar. Onze boodschappen passen meestal in een mandje. Dus lieten we na ons blitzbezoek aan de Colruyt (het enige wat we deden was ons leeggoed en de plooiboxen omzetten in geld, ik ben echt geen fan van winkelen in de Colruyt), de Clipeez achter in de Cambio. Misschien kan iemand anders die dingen wel gebruiken!

‘s Avonds offerden mijn vriend en ik onszelf op om de lokale horeca te steunen. Het was lastig om nog ergens een tafel te bemachtigen, maar gelukkig vonden we een plek bij d’Artagnan, een zeer groot restaurant met hoge plafonds waar de tafels echt ver uit mekaar stonden. Ideaal voor mensen die zich wat onzeker voelen om weer op restaurant te gaan.

Geniet mee van de heerlijkheden die op ons bord passeerden:

Appetizers:

Tabouleh, Mechelse bloemkool, Serrano:

Primeurmosselen, Ricard, venkel:

Ierse rundsfilet, coeur de laitue, chimichurrie:

Kersen, limoen, platte kaas:

Het kaasbordje van mijn vriend:

Thee met versnaperingen:

PS: Onze puzzelvooruitgang:

Wat het samenzijn er niet minder gezellig op maakte, uiteraard. We waren met twintig personen in totaal en aten een voortreffelijke driegangenmenu in het mooie privézaaltje van het schitterend vernieuwde restaurant D’Artagnan.

De bediening was tiptop en het zaaltje apart gaf ons de gelegenheid ongegeneerd lawaai te maken zonder dat we de andere klanten van het restaurant stoorden. Ster van de avond was jongeheer N, een mengeling van Italiaans en Belgisch bloed die een vrolijk kindje met prachtige blauwe kijkers en blond haar opgeleverd heeft (de overwinning van een regressief gen, ongetwijfeld). En als N even wat slecht gezind werd, hoefde we maar met één van de vele aanwezige smartphones voor zijn neus te zwaaien en de bui waaide zonder erg over. Zo gaat dat met die digital natives.

Het was plezant om te kunnen bijpraten met mensen die ik al een tijd niet meer gezien had en de avond vloog dan ook voorbij. Spijtig dat surprise guest G, de nieuwe vriend van U, te laat aankwam om met de ganse bende kennis te maken, nu moest hij het stellen met de al wat aangeschoten plakkenblijvers.

Met ons groepje van acht zakten we na de rekening betaald te hebben, nog even af naar het Martelarenplein om een glimp van Music for Life op te vangen. De koude regen maakte dat de sfeer een beetje onderkoeld was, dus trokken we snel verder naar ons appartementje voor nog een afzakkertje.

Ik mengde een cocktail en schonk een fles zure wijn, die ik maar snel door de pompbak gegoten heb. Nog niet vaak voorgehad dat een wijn zo overduidelijk slecht was. In de toekomst toch maar iemand laten voorproeven.

Rond half twee vond ik het welletjes, want we werden op zondag om twaalf uur in het verre Izegem verwacht. Ik borstelde onze gasten buiten en kuste onze logies een goede nacht. Moe, maar tevreden.

Een goed begin van de kerstperiode.

Dit aten wij:
Pladijsfilet met Krokante Courgette
Of
Ravioli van Boschampignons met Rucola en Parmezaanse Kaas

Filet van Snoekbaars met Jonge Prei en een Blanke Botersaus
Of
Parelhoenfilet met Canneloni van Groene Kool, Krieltjes en een Rozemarijnsausje

Kaasbordje
Of
Compote van Durandeau Peer met Huisbereid Kaneelijs