Deze ochtend trekken we opnieuw naar Ostuni. Ditmaal niet te voet, maar met de wagen. We parkeren onze wagen aan een randparking en doen vervolgens manmoedige pogingen om te betalen aan een voor ons werkelijk onbegrijpelijke parkeerautomaat. Gelukkig schiet een mooi opgedirkt Italiaans koppel, die duidelijk onderweg zijn naar een trouwfeest, ons te hulp, want anders was het nooit gelukt.

We wandelen het mooie witte stadje in en genieten van de uitzichten. Op de Piazza della Libertà zien we het huwelijk waarnaar de vriendelijke mensen die ons geholpen hebben onderweg waren. De bruid en haar vader staan te wachten aan de ingang van de Chiesa di San Francesco d’Assisi. Ze hebben alvast een schitterend zonnige dag uitgekozen voor hun feest.

We wandelen verder door de smalle straatjes in het centro storico naar de kathedraal van Ostuni. Een prachtig bouwwerk (we verwachten niet anders in Italië), alleen jammer dat de zijkapellen niet verlicht zijn. We dwalen nog wat verder door de stad en keren dan terug naar de parking. In een Express GB kopen we een grote portie watermeloen, yoghurt, nootjes en water voor een lichte lunch op het gezellige terras van Casale Ramunno. Kwestie van ons wat te sparen voor het avondmaal.

In de namiddag hebben we een bezoek aan het strand gepland. Het is er het weer voor. We rijden naar de Punta Penna Grossa parking waar we onze auto achterlaten. Een toeristentreintje brengt ons van de parking naar Spiaggia di Torre Guaceto. Vanaf de stopplaats van het treintje wandelen we verder tot we een mooie plek gevonden hebben om onze handdoeken neer te leggen en te zwemmen in het warme water van de Adriatische Zee.

We genieten tot er zich in de namiddag dreigende onweerswolken samentrekken boven het water en we in de verte donder horen. Er vallen zelfs een paar druppels regen. Opeens pakt iedereen op het strand zijn spullen bij mekaar en haast iedereen zich naar de halte van het treintje met als gevolg een gigantische file. We hebben weinig zin om in de massa te staan aanschuiven, dus besluiten we te voet naar onze auto terug te wandelen. Daardoor zijn we iets langer onderweg dan met het treintje, maar dat deert ons niet. Uiteindelijk blijft het bij een paar druppels en blijft ons een spetterende regenbui gespaard.

In Casale Ramunno wassen we het zand en het zeewater van ons af en rijden we vervolgens met onze wagen naar Ceglie Messapica. Na onze wagen geparkeerd te hebben, genieten we van de schoonheid van dit dorpje en pikken we zelfs een streepje eucharistieviering mee. We belanden op het prachtige terras van Da Franco Relax and more, alwaar we klinken op de mooie zomeravond met een glaasje prosecco.

Spijtig genoeg is er geen plaats meer in het restaurant dat wij voor ogen hadden. En zo belanden we een beetje op goed geluk bij Al Setaccio op het mooie centrale Piazza Pebliscito. We bestellen antipasti en een hoofdgerecht en worden overspoeld door een gigantische berg eten. De antipasti alleen waren ruimschoots genoeg geweest om onze honger te stillen. Die mixed grill en polpo als hoofdgerecht waren eigenlijk niet nodig. Wel lichtelijk teleurgesteld dat wij, in tegenstelling tot onze buren, geen limoncello of amaro als afsluiter aangeboden krijgen.

Op het plein staat een prachtige vleugelpiano en staan rijen stoelen opgesteld om te luisteren naar de prachtige muziek die de pianisten uit het instrument toveren. We blijven even plakken om te genieten van de muziek. De pleinen en straten van Ceglie Messapica zijn uitbundig versierd met kleurrijke lichtjes. En al de mensen die overdag siesta gehouden hebben, stromen nu de straten op. Het is supergezellig!

Dankzij een tip van het vriendelijke Franse koppel dat naast ons aan een tafeltje zat bij Al Setaccio reserveren we voor morgenavond een tafeltje in een naar het schijnt geweldig antipasti restaurant. Wij zijn benieuwd!

Op de terugweg naar de wagen vallen er een paar regendruppels uit de hemel, die voor wat verfrissing zorgen. Na een goedgevulde dag kruipen we moe maar tevreden in bed.