Als ik eerlijk moet zijn: de nieuwe hedendaagse kunstenaars die ik in Gaasbeek ontdekte, werden moeiteloos in de schaduw gezet door klassebakken als Ensor, van de Woestyne en Permeke. Bij momenten was het contrast tussen de werken zelfs pijnlijk. En ook het nieuwe werk van Rimini Protokoll, ‘Global Village. After Bruegel’, kon me slechts matig bekoren. Maar misschien kwam dat ook doordat er zoveel volk was dat er amper tijd was om dit werk grondig te laten doordringen. Het hedendaagse werk dat mij het meest aansprak waren de goudstaven van Leo Copers met de stempel van de duivel.

Gelukkig maakte het lekkere op Bruegel geïnspireerde eten op de receptie veel goed. Al had ik wel liever een glaasje wijn gehad in plaats van bier om dit alles door te spoelen. Ik probeerde een slokje kriek en gevolgd door drie slokken framboise, maar neen, bier, het is en blijft niet mijn ding. Om mezelf te troosten at ik dan maar een extra rijstpapje.

PS: Het was voor mij de eerste keer dat ik de museumtuin van het Kasteel bezocht. Prachtig!

Bruegel moet zowat één van onze meest gekende en bewonderde schilders zijn, dus het was heel boeiend om een expert ons te laten meenemen in de vernuftige details van het werk van Bruegel. Enorm veel bijgeleerd over de schildertechnieken uit de tijd van Bruegel en meer inzicht gekregen in het genie van de man.

Een inspirerende pauze.