De feestelijkheden startten naar goede gewoonte met een aantal speeches, waarbij de sprekers terugblikten op de meemoories (pun intented) van de voorbije vijf jaar. Daarna werden we getrakteerd op een zeer boeiende lezing van Jo Coutuer over hoe AI in te zetten om meerwaarde uit data te creëren. Actueler kan amper.

Na de lezing was het tijd om het glas te heffen op de jarige en te genieten van een overheerlijk vegetarische buffet van de onvolprezen Leuvense cateraar Laura Massa. Ik had talloze boeiende gesprekken en voordat ik er erg in had, was het tijd om afscheid te nemen. Aangezien ik nog een pittige werkweek in het vooruitzicht had, leek half tien mij een perfect moment om afscheid te nemen van de andere feestvierders.

Op de terugweg naar mijn appartementje, waren een aantal ploegen in de Diestsestraat hard aan het werk om in de gietende regen de kerstverlichting te installeren. Voor mijn hoofd nog veel te vroeg, maar een extra streepje licht in donkere tijden is altijd welkom.

Dikke proficiat meemoo! En ik zal alvast jullie traktatie met veel plezier verorberen!

En ja, het was naar goede gewoonte weer erg lekker!

De voormiddag was bijzonder productief en er werden concrete afspraken gemaakt rond hoe we de teams en afdelingen in de toekomst beter kunnen laten samenwerken. Na een lekkere broodjeslunch strekten we de benen in de mooie plantentuin van Meise. Voor mij de allereerste keer dat dit deze majestueuze plek bezocht. We bezochten één van de serres, bewonderden ijverige bijtjes en staken met een vlot een watertje over. Heel even leek het alsof we de rest van de wandeling in de regen zouden moeten verder zetten, maar op een paar dikke druppels na, hielden we het droog.

Omdat iedereen veel werk had (en ook omdat we de files voor wilden zijn), hielden we het bij een redelijk bescheiden wandeling en keerden we tijdig terug naar Leuven. Om mijn werktijd te optimaliseren, haalde ik tijdens de terugrit al mijn computer boven. Ik ben deze avond immersl verplicht op tijd te stoppen met werken, want mijn vriend heeft voor mijn verjaardag gereserveerd bij één van onze favoriete Leuvense restaurants: Barba!

Graag deel ik een paar foto’s van mijn favoriete werken:

Het prachtige tapijt van Sammy Baloji:

Private Architecture (R.M.) van Valérie Mannaerts brengt een hommage aan de verdwijnende Brusselse tailleurszaken:

Versunkene Gärten van Tatjana Gerhard:

PUH-POH-WEE van Ana Torfs, vijftien unieke bronzen afgietsels van zelfgekweekte oesterzwammen, verstopt in alle hoeken en kanten van het gebouw:

Na de rondleiding keerde ik terug naar de receptieruimte voor bubbels en fijne babbels met mijn collega’s en oude bekenden die ik al enkele jaren niet meer gezien had. Uiteraard sloten mijn collega’s en ik de boel af. It’s a hard job, but somebody has to do it…

Na het officiële gedeelte was het tijd om aan te schuiven bij het dessertbuffet. Zo’n ongelooflijk lekkere desserts! Toch wel een categorie hoger dan de desserts op het werk van een paar dagen geleden. Vooral de crêpes Suzette met vanille-ijs  waren fenomenaal. Ik moest gewoon terug gaan voor een tweede portie.

Na ons volgepropt te hebben met veel te veel dessert was het tijd voor een rondleiding in de tentoonstelling van Raveel. Al moet ik eerlijk toegeven dat ik de werken van Raveel niet meteen in de context van het kasteel van Alden Biesen vindt passen. Maar de ploeg heeft zijn best gedaan om visuele linken te leggen tussen het werk van de Raveel en het kasteel. Spring dus zeker eens binnen om de tentoonstelling te bewonderen als je in de buurt bent.

Na de rondleiding bleken er zowaar nog keiveel desserts over te zijn. En alhoewel jullie weten dat ik een grondige afkeer heb van voedseloverschotten, kon ik echt geen gaatje meer vinden voor een citroentaartje of dertig. We bleven helemaal tot het einde van de avond en keerden dan terug naar Leuven.

Met dank aan de collega die mij een lift van Leuven naar Alden Biesen en terug aanbood!