Naar goede gewoonte had onze kameraad weer allerlei lekkers voorzien en konden we genieten van, noblesse oblige, uitstekende wijntjes. De perfecte kick-off van een feestelijk weekend!

Heel eerlijk, de tentoonstelling was iet of wat beknopt. Ik had gedacht meer werk van Hansche aan te treffen, maar omdat de meeste van zijn werken zich natuurlijk in gebouwen bevinden, zal ik zijn werk ter plekke moeten bezoeken. Op zich was het wel interessant om iets bij te leren over de technieken die Hansche gebruikte om zijn schitterend gedetailleerde driedimensionele beelden te maken, maar echt veel wijzer over de man zelf was ik na de tentoonstelling toch niet.

We waren dus veel sneller dan verwacht doorheen de tentoonstelling. Spijtig genoeg regende het pijpenstelen, anders hadden we een wandeling kunnen maken langs de mooie vijvers van het abdijdomein. Gelukkig konden we schuilen voor de regen met een drankje in de Abdijmolen. Om de tijd te verdrijven speelden we samen Undercover, altijd een succes!

We sloten de avond af met een lekkere maaltijd (voor mij een heerlijke salade met tonijn) en namen afscheid van onze vrienden die het deze zondagavond niet al te laat wilden maken.

De avond startte meteen met een kippenvelmoment: vanuit verschillende ramen weerklonken de doordringende klanken van de youyou of zaghareed. De stemmen daalden langzaam af, tot al de vrouwen samen kwamen op het binnenplein van het STUK. Prachtig.

Na de traditionele speeches kregen we een rondleiding. Altijd fijn om extra duiding te krijgen bij de kunstwerken. De centrale vraag van deze editie is: hoe kan een tentoonstelling functioneren als een massage? Een massage is wat mij betreft erg welkom in deze duistere tijden.

Een greep uit mijn favoriete werken:

The breeze blows gently, making more and more noise on the foliage. This heavy noise becomes unbearable. Put the hands to the ears and run away – Latifa Echakhch:

You Belong Here – Tavares Strachan

Slaying the Hydra – Nicola Turner (gemaakt van paardenhaar en schapenwol):

Slowed Landscapes – Moni Wespi:

Maar ga deze tentoonstelling vooral zelf ontdekken.

Dat mijn petekindje een goede smaak heeft, mag alvast blijken uit de fles Barolo die mijn broer en zijn vriendin mee hadden om mij te overtuigen om het meterschap op te nemen. Al hadden ze daar niet echt veel overredingskracht voor nodig.

Uiteraard klonken we op dat goede nieuws met een glaasje champagne (uiteraard uitgezonderd de zwangere dame)! Gelukkig had ik voldoende alcoholvrije alternatieven voorzien. En zo werd het mijn vriend en mezelf ook duidelijk waarom de vriendin van mijn broer op kerstavond geen glaasje wijn had meegedronken en sommige van haar gerechten er lichtelijk anders uit zagen. De stiekemerds!

Gelukkig kon mijn zwangere schoonzus wel uitgebreid genieten van een heerlijke Chinese afhaalmaaltijd van ons favoriete Chinese restaurant Chen’s in Kessel-Lo.

Chocolaatjes van Bittersweet zijn altijd de perfecte afsluiter. En uiteraard dronken we daar een glaasje whisky bij. Een avond met een strik errond.

Het aftellen kan beginnen!

En zondag liep ik onze vriend wijnkenner en bezieler van Young Wine Club Leuven tegen het lijf in de Albert Heijn. Leuven is echt een dorp.