We startten de avond in de universiteitsbibliotheek waar we nog net de laatste minuten van het gesprek met het curatorenteam konden meepikken. Vervolgens genoten we van een werkelijk uitstekend walking dinner, verzorgd door Carpe Diem uit Tongeren. Ik liep veel bekend volk tegen het lijf op de vernissage, waardoor ik uiteindelijk maar een kwartiertje de tijd had om de tentoonstelling Routes naar Kennis te bekijken, voordat we om 2Ou moesten vertrekken naar de tweede locatie van de avond: M Leuven.

In M openden vanavond twee verschillende tentoonstellingen: Kennis in Zicht en Dusty Die van Alicja Kwade. Mijn collega en ik besloten ons vooral te focussen op de tentoonstelling van het werk van de Poolse Alicja Kwade. Een goeie keuze, want ik was meteen gefascineerd door de manier waarop deze kunstenares de vertrouwde werkelijkheid vervomd en uitrekt in haar werk. Heel bijzonder. Ik ben alleszins van plan zeker nog eens terug te komen voor deze tentoonstelling en dan pik ik meteen ook Kennis in Zicht mee.

Elke ruimte van de tentoonstelling van Alicja Kwade bevatte meerdere werken die mij aanspraken, maar graag een bijzondere vermelding voor deze variatie op de slinger van Foucault en het werk dat letterlijk illustreert wat het betekent om in cirkels rond te draaien.

Ik pikte ook nog snel de tentoonstelling A History of Touch van Grace Schwindt mee, waarvan me vooral haar kleurgebruik zal bijblijven. Love me some blue!

En daarna was het tijd voor een glaasje witte wijn op de receptie om deze mooie avond vol kunst, wetenschap en boeidende gesprekken af te sluiten.

Het heeft me oprecht deugd gedaan!

Persoonlijk vind ik het heel jammer dat deze collega vertrekt, want wij zaten vaak op dezelfde lijn in het managementcomité en het voelt wel een beetje alsof ik een bondgenoot verlies. Tegelijkertijd ben ik blij voor haar, want ik wist dat ze al een tijdje uitgekeken was op haar huidige functie. Heel knap ook dat ze zich op haar zestigste nog in een nieuw avontuur stort. En wat voor één! Ze komt aan het hoofd te staan van een organisatie die veel groter is dan de onze.

Het werd alleszins een gezellig afscheid met fijne babbels en een lekker afscheidscadeautje dat ik met plezier zal opdrinken!

We spoorden voor deze bijzondere gelegenheid naar Antwerpen-Centraal om van daaruit de tram naar Zwijndrecht te nemen. Het was even zoeken om op het Astridplein de vertrekplaats van de tram te vinden, die zich uiteindelijk ondergronds bleek te bevinden. Gelukkig waren we nog net op tijd om de tram te halen. Vanaf de tramhalte was het een tiental minuten wandelen naar het huis van de nonkel en tante. Gelukkig had ik mijn flipflops aangetrokken, om deze vlak voor aankomst snel op een bankje te verwisselen voor mijn hot pink zomersandalen mét hoge hakken en plateauzool. ‘t Is dat ik niet zo vaak de gelegenheid heb om deze beauty’s aan te trekken.

Het feest verliep gemoedelijk. Omdat we veel van de gasten (neven en nichten van mijn vriend en een paar van hun kinderen) al zolang niet meer gezien hadden, viel er natuurlijk veel bij te praten. De schoonbroer van mijn vriend ontpopte zich tot een heuse barman (full disclosure: hij heeft effectief een tijd bijgeklust als barman). En ik liet mij de bubbels en aperitiefhapjes smaken. De oudste nicht en haar vriend hadden voor het hoofdgerecht gezorgd: chili con carne. Eerlijk, geen fan van dit nochtans populaire gerecht. En mijn darmen ‘s avonds waren het op dat vlak roerend met mij eens.

Gelukkig kon het dessert: ijs met chocoladesaus mij wel smaken en zorgde het openbaar vervoer ervoor dat we probleemloos thuis geraakten.

Omdat er geen eten voorzien was op het feest, legden mijn vriend en ik een stevige bodem op het zonnige terras van Koreaans restaurant Gyojasang. We deelden Korean pan fried dumplings als voorgerecht en ik genoot van mijn stir-fried kimchi bulgogi beef (al vond ik drie banchan wel wat magertjes). Uiteraard dronken we daar een traditionele kom makgeolli bij. En hoewel Gyojasang een keten is, kwamen de smaken van de gerechten echt in de buurt van de gerechten die ik in Zuid-Korea at. Al zijn de gerechten naar mijn mening iets minder verfijnd dan in Zuid-Korea zelf.

Na deze smakelijke maaltijd wandelden we verder naar ons hotel (onze kamer had zelfs uitzicht op het MAS!), checkten we in en tutten we ons op voor het feest.

En wat een geweldig feest was het! De Natie bleek een heel gezellige feestlocatie. Het gelukkige koppel sprak hun liefde voor elkaar uit en daar kwamen zelfs traantjes aan te pas, terwijl hun twee kinderen ietwat verbouwereerd toekeken. Er waren late night snacks (frietjes en pizza!) en we leefden ons tot in de vroege uurtjes uit op de dansvloer.

Zalig om na het verlaten van het feest maar een paar meter te moeten stappen om doodop in bed te duiken.

En dat hotelontbijtje de dag nadien smaakte dubbel zo goed na al die fysieke inspanningen op de dansvloer.

Warm aanbevolen: de voordracht van Esohe Weyden over inspirerende vrouwen:

Yep, ook de bevoegde minister kon niet ontbreken op dit feestje:

Na afloop van het officiële gedeelte kwam ik veel bekenden tegen die allemaal naar Antwerpen waren afgezakt om te klinken op de jarige. Op de valreep slaagde ik erin me los te rukken van al die gesprekken en een ijsje mee te pikken voordat de kraam helemaal uitverkocht was.

Spijtig dat de laatste treinen van Antwerpen naar Leuven zo vroeg rijden, want anders was ik zeker langer blijven plakken.

• beiden 40 jaar geworden
• 25 jaar samen op pad
• 15 jaar getrouwd
• 12 jaar mama en papa
• en 10 jaar volmaakt gezin

Jawadde! Voor deze bijzondere gelegenheid spoorden wij maar al te graag naar Aarschot. Na een twintig minuten wandelen kwamen we aan op feestlocatie het KAF, voor de gelegenheid mooi versierd en voorzien van een springkasteel voor de kinderen.

Het was drukkend warm, maar dat lieten we niet aan ons hart komen. Er was drank à volonté, een ontroerende speech van het feestende koppel, overheerlijke barbecue met veel groentjes, een voetbadje om af te koelen en voor het dessert kwam de ijsjeskar langs! Hoe ik na al die drank naar het station geraakt ben, staat me niet meer zo helder voor de geest, maar dat het een fantastisch feest was, dat moge duidelijk zijn!

Zullen me bijblijven:

Het prachtige muzikale nummer aan het begin van de show:

Lieke De Vry, winnares Circus die haar steun betoonde aan het Palestijnse volk:

De charmante jongedame in het blauwe bloemenkleedje van PLEK35, de makers van de Ultima award, die de awards mocht overhandigen:

Het stijlvolle pak van Gaea Schoeters:

Minister van Cultuur Gennez, die het publiek moeiteloos op haar hand kreeg:

De oververdiende publieksprijs voor de tentoonstelling Emile Claus. Prins van het Luminisme in het Museum van Deinze en de Leiestreek (mudel). Daarmee liet deze tentoonstelling commerciële initiatieven zoals Bart Peeters Deluxe 2024 in de Lotto Arena en Tien Om Te Zien, De Musical (Studio 100) achter zich.

Marijke Pinoy, die de Ultima voor Algemene Culturele Verdienste kreeg. Wat een ongelooflijk slimme en welbespraakte dame!

Alle winnaars op een rijtje:

Het lekkere, volledig vegetarische eten van EetClusief:

De boot van Boom:

Het was alleszins een supertoffe avond met fijne gesprekken in een mooi kader. Heel dankbaar dat ik de gelegenheid heb om naar zulke fijne events te gaan. Alleen jammer dat de locatie in Boom niet met het openbaar vervoer te bereiken was.

Ik heb samen met haar nog in 2018 de initiële opleidingen voor de nieuwe directeurs gevolgd, dus toch wel het einde van een tijdperk. Ik wens haar alvast veel succes toen in haar nieuwe job en ben er zeker van dat we elkaar nog tegen zullen komen. Het is immers een heel kleine wereld.

En jawel, ook dit feestje werd tijdelijk onderbroken door een brandalarm met daaropvolgende evacuatie. Blijkbaar hadden de toestellen van de cateraar het alarm doen afgaan. Geen erg, het was een prachtige lenteavond en beslist aangenaam om buiten wat gezellige babbels te doen met mijn collega’s. Tegelijkertijd maakte ik van de gelegenheid gebruik om mijn vriend aan zoveel mogelijk collega’s voor te stellen. Al kenden de meesten hem al van mijn instagram account. Yes, he really is instagram famous!

De hapjes hadden voor mij wat meer mogen zijn, maar de wijn vloeide rijkelijk. Iets té rijkelijk, want de laatste momenten van het feest zijn eerder flou in mijn hoofd. Al een geluk dat er een stevig dessertenbuffet (inclusief verjaardagstaart in verschillende lagen) was om toch voor iet of wat een bodem te zorgen.

Mijn vriend en ik leefden ons tot de allerlaatste minuut uit op de dansvloer en sloten met de traditionele plakkenblijvers het feest af. Met dank aan TaxisVerts en mijn iets nuchterdere collega om ons veilig thuis te brengen!