Na de speeches was het tijd voor de receptie, die voor mij gerust wat langer had mogen duren. Er was zoveel bekend volk aanwezig om een praatje mee te doen!

Om 20u konden alle aanwezigen de Belgische première van THE DOG DAYS ARE OVER 2.0 van Jan Martens & GRIP bijwonen in de prachtige Theaterzaal. De voorstelling is een heruitgave van een eerdere voorstelling uit 2014 en blies me echt van mijn sokken. Eigenlijk zit je meer dan een uur te kijken naar acht op en neer springende dansers, die een ongeziene lichaamsbeheersing en atleticisme tentoon spreiden. Eerst lijkt het repetitieve wat af te stoten, maar naarmate de voorstelling vorderde, raakte ik bijna in een trance. Echt heel blij dat ik dit stuk gezien heb.

Spijtig genoeg kon ik niet blijven plakken voor nog een glas na de voorstelling, want, jullie raden het nooit, ik moest me haasten om de laatste trein naar Leuven te halen!

Mijn Uber bracht me vlotjes (en goedkoper dan Taxi Jenny) naar Wijgmaal. En na het overhandigen van de cadeaus (bonnen voor de AS Adventure en een schaakbord) kon het feest echt van start gaan. Het was supergezellig. Ik genoot van meerdere glazen uitstekende cava en witte wijn en zoals we dat van onze vrienden gewoon zijn, waren er meer dan genoeg hapjes. Die kaasballetjes die de vrouw van de jarige later op de avond serveerde waren echt superlekker. Toffe gesprekken met boeiende mensen, meer moet dat echt niet zijn! En dankzij Uber geraakte ik ook weer vlotjes terug thuis.

Met de plakkers zakten we na het einde van de feestje nog af naar Café De Markten, voor een pornstar martini, een wijntje, een biertje en mezze! Om de avond in schoonheid te eindigen.

Voor de gelegenheid hadden we antipasti en lasagnes van Il Pastaio voorzien. Altijd lekker! De antipasti verdwenen vliegensvlug in de hongerige magen, maar we hadden definitely te veel lasagne voorzien. Gelukkig kunnen we de overschot invriezen. Altijd handig om een kant en klaar gerecht in de diepvries te hebben.

En  uiteraard speelden we een spelletje Trial by Trolley, dat in ons huishouden echt uitgegroeid is tot een hit bij kinderen en jongeren. En alhoewel ik eerst niet echt een fan was, begin ik het spel steeds meer te appreciëren, omdat het je de gelegenheid geeft door de discussies over de niet-alledaagse dilemma’s meer inzicht te krijgen in de denkprocessen en voorkeuren van jouw tegenspelers. Dus ja, toch een blijvertje.

Het was ook jammer dat er niemand van de bediening rond kwam met een flesje cava om de glazen bij te vullen, waardoor ik uiteindelijk gans de voormiddag/middag maar één glas cava gedronken heb en dat was dan nog een glas dat eigenlijk al te lang op kamertemperatuur had gestaan. Tegen de tijd dat ik al mijn collega’s gelukkig nieuwjaar had gewenst en met iedereen een babbel had gedaan, was de bar gesloten en kon ik fluiten naar nog een laatste glas cava. Ook spijtig: om 13u stipt werden we echt letterlijk buiten gezet. Spijtig, want op andere nieuwjaarsrecepties hadden we de gewoonte nog wat te blijven hangen met een groepje tot het tijd was om te gaan feesten in de AB. Maar aangezien de bar gesloten was en het personeel al om 12.45u begonnen was met het afvoeren van de voedseloverschotten, hadden we niet echt veel reden om nog te blijven plakken.

We trokken dus met een coalition of the willing naar de overkant van de straat naar de AB om daar verder te aperitieven en vervolgens het nieuwe jaar in te dansen. Dikke ambiance alweer! Rond half zes begonnen mijn voeten zeer te doen van het dansen, een teken dat het tijd was om te vertrekken. Ik nam afscheid van de nog resterende feestvierende collega’s, nam nog snel een fotootje van het lichtspektakel op de Grote Markt en nam moe, maar goed gezind de trein terug naar Leuven.

Carpaccio van coquille – agrume – aardpeer:

Tataki van tonijndille – mandarijn – nori – avocado:

Consommé van fazant – gebakken foie gras – beukenzwam:

Sliptong – groene kruiden – kaviaar:

Hert – witloof – schorseneer – rood fruit:

Tarte Tatin:

Thee met zoetigheden:

Naar goede gewoonte maak ik geen voornemens voor het nieuwe jaar, al wens ik mezelf op professioneel vlak wel een rustiger jaar toe. Iets minder werken en iets meer tijd voor mezelf zou ik echt wel appreciëren in 2026.

Tot mijn verbazing babbelde de oudste dochter, die meestal redelijk gereserveerd is, honderduit. Misschien door het feit dat we nu met een kleiner groepje waren? We kwamen zelfs te weten dat het uit was met haar vriendje! Straf.

Helaas raakte ik gewond tijdens een worsteling met een fles witte wijn van de Kleine Schorre. Bij het openen van de capsule zodat ik de fles kon ontkurken, zag ik een zwart goedje rond de hals van de fles. Mijn eerste instinct was de fles leeg te kappen, maar bij nadere inspectie leek het zwart goedje zich enkel aan de buitenzijde van de hals te bevinden. De kurk leek de fles zelf perfect afgesloten te hebben. Ik besliste dus met het kleine mesje van de flessenopener de volledig capsule rond de flessenhals te verwijderen. En toen gebeurde het: ik schoot uit met het mesje recht in de bovenkant van mijn linkerhand. Goed voor stevig wat bloed en ongetwijfeld later een litteken, maar de wonde zelf leek eerder oppervlakkig. Na de wonde uitgewassen en ontsmet te hebben, ging ik verder met het ontmantelen van de capsule en het schoon maken van de buitenkant van de fles. En jawel, de wijn zelf was uitstekend. Niks mis mee!

Uiteraard sloten we de avond af met wat spelletjes terwijl we genoten van de lekkere wijn (of kombucha voor onze vriendin). Tradities zijn er om in ere te houden.

Maar goed, we lieten de NMBS-perikelen niet aan ons hart komen en klonken met een flesje heerlijke champagne op een (hopelijk) fijne avond. Aangezien de gerechten afkomstig waren van Alter, waren we er alvast zeker van dat ons een culinair hoogstaande avond te wachten stond. En mijn broer had voor de gelegenheid enkele uitstekende wijntjes uit zijn wijnkelder getoverd om te serveren bij al dat lekkers. Aangezien mijn broer een even goede smaak heeft als ik, zaten ook de wijnen van uitstekende kwaliteit.

Zalm “label rouge’, koolrabi & pomelo:

Oestertjes:

Kreeft “salad’, pompoen, ras el hanout & mandarijn:

Wilde zeebaars, aardpeer, gerookte paling & gezouten citroen:

Parelhoen “Aradoa”, champignon, knolselder & truffel:

Peer, vanille, hangop & verveine:

Een fantastische avond, die we afsloten met een Uber rit terug naar Leuven, omdat de treinperikelen nog altijd niet achter de rug waren en we geen risico’s wilden nemen omdat we de dag nadien voor een paar dagen naar Lille vertrokken.

Bij het aperitief wisselden we de traditionele secret Santa cadeautjes uit. Naar goede gewoonte zette ik een bon voor een goed doel op mijn verlanglijstje en dat kreeg ik dan ook. Geen verrassingen daar. De ouders van mijn vriend hadden voor de deze feestelijke gelegenheid gekozen voor gourmet. Meestal niet zo’n grote fan van, maar ik apprecieerde het dat ze ook vis voor op de bakplaat voorzien hadden, al blijft gourmet toch altijd een beetje een vettige bedoening.

Na het diner was het tijd voor het dessert, dat ik, op de pralines van Bittersweet na, skipte wegens te veel gegeten. Daarna speelden we met de nichtjes Undercover tot het tijd was om naar Leuven terug te keren.

Duimen dat het volgende feestje op een zaterdag valt!

Het eten bij Beaucoup Fish was zoals altijd heel lekker, maar de combinatie van de gefrituurde soft shell krab met een stevig stuk tonijn was toch iets te veel van het goede. Ik moest echt wringen om de laatste stukjes tonijn binnen te krijgen. Een dessert kon er daarna echt niet meer bij. Bij het diner dronken we een oude bekende: een fles Zilveroogje van d’Hellekapelle. Altijd fijn om van goede Belgische wijnen te kunnen genieten.

Soft-shell krab, curry, bloemkool:

Gegrilde tonijn, sandefjordsaus, miso spitskool:

Nadat wij ons afscheidcadeautje aan onze bijna oud-collega overhandigd hadden, verraste hij ons met mooie verpakte, zelfgebakken koekjes. Ik ben persoonlijk niet echt een koekjesliefhebber, maar deze zien er wel heel smakelijk uit. Ik ga ze alleszins met plezier op zijn gezondheid verorberen. En ik duim dat hij een fijne nieuwe opdracht tegemoet gaat! Al kunnen de collega’s nooit toffer zijn dan wij.